کسب و کارهای سنتی را به چه قیمتی از بین بردیم؟

اعتیاد، شیوه درآمدزایی و سوءاستفاده برخی از کسب و کارهای آنلاین

در این روزهای همه گیری کرونا، همزمان با اعمال برخی محدودیت ها استفاده از خدمات آنلاین و مواجهه با هزینه های گزاف و مشکلاتی که برخی از استارتاپ ها و کسب و کارهای آنلاین، از جمله پلتفرم های درج آگهی، روی دست مردم می گذارند این سوال را برای همه ایجاد می کند که کسب و کارهای سنتی را به چه قیمتی از بین بردیم؟

درج آگهی های رایگان آنلاین تیری به پهلوی نشریات

چند سال قبل با شروع به کار پلتفرم‌های جدید درج آگهی، تقریبا نفس تمام نشریات که با انتشار تبلیغات و ریپرتاژ آگهی در کنار اخبار و مطالب خود ارتزاق می کردند، به شماره افتاد. کسب و کارهای قبول سفارش آگهی های آنلاین برای این که جای خود را بین علاقمندان و مشتریان باز کنند در اولین مراحل درج آگهی ها را کاملا رایگان انجام می دادند. ادامه دار شدن این رویه تا چند سالی باعث شد که تمام رقبای سنتی از بین بروند و با شیوه جدید، یکه تاز مسیر درج و انتشار آگهی ها شود.

با این حال عدم توجه کافی دستگاه ها و مسئولین نظارتی بر کسب و کارهای آنلاین و نادیده گرفته شدن حق و حقوق رقیبان، زمینه را برای یکه تازی برخی صاحب منصبان و مدیران بانفوذ کسب و کارهای جدید آماده کرده و این همراهی و چشم پوشی های خواسته و ناخواسته، نابودی دیگر کسب و کارها که رقیب محسوب می شدند را رقم زد.

 

انحصار طلبی زورمدارانه ی پلتفرم های درج آگهی

سوال بی جواب این است که این انحصار طلبی زورمدارانه و نادیده گرفتن حق و حقوق دیگر کسب و کارها و شرکت ها، همچنین کم لطفی مسئولان این زمینه تا کی ادامه خواهد یافت!؟ از سوی دیگر چه کسی پاسخگوی نابودی و به خاک سیاه نشستن بخت برگشته هایی است که قربانی قدرت، زور و ظلم گردن کلفت های فضای آنلاین شده اند!؟

از طرفی رقیب دیرینه ی یکی از همین دست پلتفرم های درج آگهی، مورد بی توجهی و کم لطفی بسیاری قرار گرفت. همین نیز تعداد آگهی ها و مشتریان پلتفرم دوم را به شدت تحت تاثیر قرار داده بود. موضوعی که به انحصار بیشتر پلتفرم اول انجامید.

pacman , startup Monopolization

با بی توجهی مسئولان نسبت به حق و حقوق شرکت ها و افراد فعال در فضای آنلاین و قبضه قدرت توسط برخی شرکت ها و گسترش دایره نفوذ خود و به میدان آوردن سرمایه های هنگفت و جذب مشتریان دیگر شرکت ها با کاهش اولیه قیمت خدمات و وسوسه مشتریان، زمینه سرکوب و نابودی رقیبان را فراهم آورده و خود یکه تاز میدان پر از ناز و نعمتی می شوند که درهای بهشت را بر رویشان گشوده است. با خالی شدن میدان از رقیبان، تازه فرصتی طلایی رونمایی شده و بر نرخ ارائه خدمات افزوده می‌شود تا یکه تاز میدان بی رقیب گردند. سوال بی پاسخ این است که در این آشفته بازار تکلیف کسب و کارهای رقیب که قربانی همراهی برخی با گردن کلفت های کسب و کارهای مجازی شده اند، چیست!؟

 

راستی به چه قیمتی کار و کسب های سنتی را از بین بردیم و  چرا به جای حمایت منصفانه از تمامی افراد و شرکت های جدید، تنها تصمیم به حمایت از یک شرکت و تبدیل آن به یک قدرت بلامنازع و نابودی بسیاری از افراد و شرکت های نوپا گرفتیم!؟

این در حالی است که پیش از شکل گیری این کسب و کارها (یعنی در زمان فعالیت کسب و کارهای سنتی)، سرویس دهنده‌ها و نشریات متعددی، آماده خدمت رسانی و انتشار آگهی‌ ها بودند. همین تعدد سرویس دهندگان هم باعث می شد که بازار انحصاری نباشد و برای پیشرفت، افزایش کیفیت و مهمتر از آن کاهش هزینه ها، رقابت شدیدی شکل بگیرد. موضوعی که اکنون با توجه به ساده سازی و عادت سازی یا به نوعی اعتیاد برای مردم کم رنگ شده است.

 

کسب و کارهای سنتی را به چه قیمتی از بین بردیم؟

هدف از نوشتن این مطلب مقابله با موج نوآوری در کسب و کارها نیست، اما اینکه انحصار و نبود نظارت سفت و سخت در نهایت به ضرر مردم تمام شود، را نمی توان کتمان کرد. پس قبل از اینکه تصمیم بگیریم چه کسب و کارهای سنتی دیگری را قرار است از بین ببریم، بهتر است از خودمان بپرسیم به چه قیمتی؟ کمی بیشتر تامل کنیم!

آیا برای مقابله با انحصار در بازار کسب و کارهای آنلاین دیر شده یا  راه چاره ای باقی است؟ به عقب بازگردیم و دوباره از کسب و کارهای سنتی استفاده کنیم یا از مرجعی که مسئول نظارت بر قیمت و خدمات این کسب و کارها است، مطالبه کنیم؟ چاره چیست؟

نظرات و پیشنهادات خود را برای ما بنویسید.

پیک پارسه؛ پیک استارتاپ

 

اینجا در پیک پارسه بخوانید:

افتتاح مجتمع قضایی تخصصی رسیدگی به دعاوی تجاری 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *